همانا امانت خويش را بر آسمان و زمين و كوه‏ها عرضه كرديم ، همه از پذيرش آن امتناع ورزيدند و از قبول آن ترسيدند ، اما انسان بار امانت‏ را به دوش كشيد و آن را پذيرفت . همانا او ستمگر و نادان بود"    

 ۹. او جز با ياد خدا با چيز ديگر آرام نمی‏گيرد . خواستهای او بی‏ نهايت است ، به هر چه برسد از آن سير و دلزده می‏شود مگر آنكه به ذات‏ بی حد و نهايت ( خدا ) بپيوندد .
" ای انسان ! توبه سوی پرورد گار خويش بسيار كوشنده هستی و عاقبت او را ديدار خواهی كرد "

۱۲.او جز در راه پرستش خدای خويش و جزبا ياد او خود را نمی‏يابد ، و اگر خدای خويش را فراموش كند خود را فراموش می‏كند و نمی‏داند كه‏ كيست و برای چيست و چه بايد كند و كجا بايد برود . 

۱۳ .او همينكه از اين جهان برود و پرده‏ء تن كه حجاب چهره‏ء جان است‏ دور افكنده شود ، بسی حقايق پوشيده كه امروز بر او نهان است بروی آشكار گردد .
" همانا پرده را كنار زديم ، اكنون ديده‏ات تيز است " 

 "ای نفس آرامش يافته!همانا به سوی پرورد گارت باز گرد با خشنودی‏ متقابل : تو از او و او از توخشنود". 

 . 14 او تنها برای مسائل مادی كار نمی‏كند ، يگانه محرك او حوايج مادی‏زندگی نيست . او احيانا برای هدفها و آرمانهايی بس اعلی می‏جنبد و می‏جوشد .
او ممكن است كه از حركت و تلاش خود جز رضای آفريننده ، مطلوبی ديگر نداشته باشد

نوشته شده در جمعه 15 خرداد1388ساعت 17:12 توسط حسن و محمد|